Met een visuele beperking heb je niet altijd de energie die je graag zou willen hebben om dingen te doen. Familie en vrienden leven hun leven en gaan voorbij aan wat jij wel eens nodig zou kunnen hebben.
Dat is best confronterend en demotiverend. Toch heb je daarin zelf ook een keuze, telkens weer kun je, je teleur laten stellen door mensen om je heen, waardoor je ook niet meer ziet dat er veel mensen zijn die er wel voor je zijn. Zo laat je alle energie die je nog wel had, wegstromen.
Zo ontneem je, de mensen die je graag iets willen geven, het om in je leven te komen.

Die keuze had ook ik, ben om me heen gaan kijken en zag dat er veel mensen waren die om me gaven om wie ik was, met mijn beperkingen. Jarenlang had ik ze weggestopt, want wie dacht ik wel dat ik was. Ik was toch die vrouw met het syndroom van usher, die kan toch niks! Maar dat was het beeld wat ik ervan gemaakt had. Anderen mensen zagen mijn talenten die ik heb, misschien wel dankzij ‘usher’.
Dankbaar ben ik, want dankzij het syndroom van usher,  ben ik stil gezet in mijn leven. Begin beetje bij beetje te ontdekken wie IK echt ben, ik heb een geweldig lieve geleidehond die me de zin in het leven letterlijk terug heeft gegeven. Ik sta weer met 2 benen op de grond en leef weer. Dat ik dit moet zeggen terwijl ik nog maar 28 ben, had ik een tijd terug zeer zeker moeilijk gevonden. Nu denk ik, er zijn maar weinig mensen van mijn leeftijd die kritisch naar zichzelf durven te kijken, tijd hebben om een luisterend oor te bieden, gewoon door het bos te kunnen lopen terwijl iedereen ‘druk’ is.  Dat moet je leren en ik ben zo blij dat ik dat heb mogen leren! Dat geeft mij energie om nog meer mezelf te leren kennen!

Mij moet je niet vertellen dat het makkelijk is, als ik achterom kijk is het een heuse achtbaan geweest. Dat is niet erg, het heeft een functie want je komt daardoor weer dichter bij je doel.
Het doel dat ervoor zorgt dat je leeft en je energie haalt uit de dingen die je wel hebt. Maar ook dichterbij het doel te vinden wat je energie geeft.
Met een visuele  beperking heb je dan misschien niet altijd de energie voor alles, hoe zorg jij ervoor dat je vind wat je energie geeft?